فیلترها/جستجو در نتایج    

فیلترها

سال

بانک‌ها




گروه تخصصی











متن کامل


اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1381
  • دوره: 

    45
  • شماره: 

    77
  • صفحات: 

    93-96
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    1140
  • دانلود: 

    0
چکیده: 

بیماری رومبرگ یک بیماری نسبتا نادر می باشد که علت اساسی نورولوژیک آن ناشناخته است. اسکلرودرمی لوکالیزه یا مورفه آ یکی از علل اختلال رشد پوست بافت زیر جلدی و استخوانهای یک طرف صورت می باشد (1، 2).بیماری که معرفی گردیده، خانم 33 ساله ای است که حدود 6 سال قبل از مراجعه به تدریج دچار لاغری نیمه چپ صورت، فرو رفتن چشمها به داخل، آتروفی نیمه چپ زبان و کام نرم شده است. هیچگونه یافته نورولوژیک خاصی نزد بیمار مشهود نبوده است. تصویربرداری از مغز هم نکته ای نداشت.در بیوپسی به عمل آمده از نیمه چپ صورت، تشخیص آسیب شناسی مورفه آ تایید گردید. این مقاله با هدف معرفی یک سندرم نادر بالینی و ارایه روشی جهت برخورد با بیمارانی که با سندرم فوق مراجعه می نمایند تهیه شده است.

شاخص‌های تعامل:   مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resources

بازدید 1140

مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesدانلود 0 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesاستناد 0 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesمرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1396
  • دوره: 

    23
  • شماره: 

    4
  • صفحات: 

    370-373
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    1561
  • دانلود: 

    190
چکیده: 

مقدمه: سندرم پری رومبرگ بیماری نادر بصورت آتروفی نیمی از صورت بطور پیشرونده می باشد. این بیماری می تواند پوست، بافت زیر جلدی، عضلات، غضروف و ساختارهای استخوانی زیرین را درگیر کند.معرفی مورد: یک زن 27 ساله با شکایت عدم قرینگی در ظاهر صورت به درمانگاه سرپایی پوست بیمارستان فرشچیان همدان مراجعه نمود. غیر قرینگی صورت از سن 16 سالگی شروع شده و طی 4 سال پیشرفت کرده و بعد از آن متوقف شده بود. در معاینه بالینی در سمت راست صورت، کوچک تر بودن اجزای صورت خصوصا در ناحیه چانه و فقدان بافت چربی زیر جلدی همراه با سفت شدن پوست دیده می شد. هیچ علامتی به نفع درگیری سیستمیک یا بیماری دیگری دیده نمی شد.نتیجه گیری: این بیماری خود محدود شونده است، اما می تواند با درگیریهای سیستمیک مانند اختلالات نورولوژیکی همراه باشد. علایم بالینی بیماری برای تشخیص آن کلیدی می باشد. رویکرد درمانی چند جانبه برای کنترل بیماری ضروری است.

شاخص‌های تعامل:   مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resources

بازدید 1561

مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesدانلود 190 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesاستناد 0 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesمرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1386
  • دوره: 

    2
  • شماره: 

    4
  • صفحات: 

    246-251
تعامل: 
  • استنادات: 

    2
  • بازدید: 

    1134
  • دانلود: 

    263
چکیده: 

هدف: آیا تمرین رومبرگ می تواند خطر زمین خوردن را کاهش دهد؟این روش دو موقعیت مهم یعنی حفظ بالانس در شرایط کاهش سطح اتکا و کاهش اطلاعات بینایی که دو عامل مهم زمین خوردن سالمندان هستند را هدف قرار داده است و بطور وسیعی توسط دیگر محققان به عنوان یک روش ارزیابی بالانس بکار رفته است اما بعنوان روش درمان استفاده نشده است.روش بررسی: این تحقیق به روش RCT انجام شده است. 70 نفر از سالمندانی که دارای سن 65 سال یا بیشتر بوده و در شش ماه گذشته دو بار یا بیشتر زمین خورده باشند انتخاب شده و سپس آنها را به صورت تصادفی به دو گروه شاهد و مداخله تقسیم نمودیم. سپس گروه مداخله به مدت سه ماه یک روز در میان، هر روز به مدت 45 دقیقه تمرین رومبرگ داده شدند و پس از اتمام دوره سه ماهه هر دو گروه به مدت 6 ماه از نظر تعداد زمین خوردن، میزان و شدت عوارض و شکستگی تحت نظر قرار گرفتند.یافته ها: در تعداد زمین خوردن، در افرادی که پیگیری کامل شدند، بین دو گروه تفاوت معناداری مشاهده نشد (90.0=p-value). درصد افرادی که زمین خوردند نیز تفاوت معناداری بین دو گروه شاهد و مداخله نشان نداد (%52.4 در مقابل 87.0=p-value %50). در بررسی ارتباط میزان اثربخشی تمرینات با سن، نتایج بدست آمده ارتباط معناداری را نشان ندادند. (%12=power، 46.0=p-value) در آنالیز Univariate analysis of variance انجام شده، تعداد داروهای مصرفی سالمندان، با میزان اثربخشی تمرینات در کاهش سقوط، ارتباط معناداری داشت. (046.0=p-value). نتیجه گیری: اگرچه تستهای آماری نتوانستند تفاوت معناداری را نشان دهند، این ناتوانی را میتوان ناشی از کم بودن قدرت این مطالعه (power) برای پیدا کردن این ارتباط دانست، لذا برای دستیابی به نتیجه قطعی تر در این باره، به مطالعاتی با حجم نمونه بیشتر نیاز است. از طرفی سقوط، وابسته به چندین عامل است، کارآزماییهای بالینی اخیر ثابت کرده است که دخالت های چند منظوره، بهترین نتیجه را در کاهش سقوط نشان می دهد.

شاخص‌های تعامل:   مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resources

بازدید 1134

مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesدانلود 263 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesاستناد 2 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesمرجع 0
مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resources
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1384
  • دوره: 

    23
  • شماره: 

    3
  • صفحات: 

    290-293
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    4084
  • دانلود: 

    0
چکیده: 

بیماری رومبرگ، یک ضایعه نادر پیشرونده به صورت آتروفی همی فاسیال پوست و بافت نرم و استخوان می باشد و اولین بار توسط Parry در سال 1825 و بعدا در سال 1846 توسط رومبرگ شرح داده شد و در سال 1871 توسط Eulenbery تحت عنوان همی آتروفی پیشرونده فاسیال نامیده شد. شروع این بیماری نادر معمولا قبل از 20 سالگی می باشد که در ابتدا پوست و زیر جلد گرفتار می شوند و بعدا عضلات و استخوان نیز گرفتار می گردند.در 95% موارد، آتروفی یک طرفه می باشد و تئوری های مختلفی برای علت بیماری ذکر شده است که از آن جمله می توان مواردی نظیر عفونت (سرخک)، نورالژی تری ژمینه، اسکرودرمی و آنومالی سمپاتیک گردنی را ذکر کرد ولی عامل آن هنوز شناخته نشده است.سیر بیماری معمولا بین 10-2 سال طول می کشد اما در بعضی موارد نیز زمان بیشتری طول می کشد. درمان شامل بازسازی اسکلتال و بافت نرم می باشد که در اکثر موارد فقط تقویت بافت نرم کافی است.بیمار مورد نظر، خانم 22 ساله ای است که از حدود 9 سال قبل از مراجعه دچار آتروفی بافت نرم و اسکال در ناحیه فرونتال و پاریتال راست به همراه ریزش ابرو شده بود. در بیوپسی های به عمل آمده آتروفی پوست ضمایم دیده شد. پیشرفت بیماری بعد از 2 سال متوقف شده و به حالت پایداری پس از آن در آمده بود. بیمار کاندید عمل جایگذاری تیشواکسپندر در ناحیه اسکالپ سمت چپ جهت برای گسترش ناحیه مو دار و چرخاندن قلب و پوشاندن ناحیه بدون موی سمت راست گردید.بیمار طی دو مرحله تحت عمل جراحی قرار گرفت و طی این اعمال اسکار جراحی حداقل و رضایت بیمار حاصل شد و شاید این روش درمان، شیوه موثری برای فرم محدود بیماری باشد.

شاخص‌های تعامل:   مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resources

بازدید 4084

مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesدانلود 0 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesاستناد 0 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesمرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1402
  • دوره: 

    16
  • شماره: 

    6
  • صفحات: 

    1504-1521
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    365
  • دانلود: 

    0
چکیده: 

هدف از تحقیق حاضر تاثیر سه شیوه تمرینی بر بیان ژن TGFB1 و VASH-1 در بافت بطن چپ رت های ویستار بود. مواد و روشها: 40 سر موش ویستار8 هفته ای با میانگین وزن33+237 گرم در محیطی کنترل شده نگهداری و به صورت تصادفی در5 گروه 8 تایی قرار گرفتند. برنامه های تمرینی به مدت 8 هفته و هفته ای 3 جلسه با شدت مشخص بود. تمرینات هوازی شامل 47 دقیقه دویدن با شدت متوسط VO2MAX 65 % بر روی تردمیل بود. تمرین HITشامل دویدن با سرعت 2 متر در دقیقه با شیب فزاینده بر روی نوار گردان و تمرینات HIIT شامل 4 وهله تناوبی شدید با شدت 90تا 100درصد VO2MAX و چهار وهله تناوبی کم شدت 50 تا 60 درصد VO2MAX انجام شد. گروه کنترل پایه در هفته اول و پس از استقرار تحت جراحی و بافت برداری قرار گرفت گروه های دیگر پس از آخرین جلسه تمرینی تشریح و سپس بافت قلب آن مورد بررسی قرار گرفت. تغییرات برون گروهی توسط آنالیز واریانس یک راهه و آزمون تعقیبی توکی در سطح معنی داری0/05 ≥ P مورد تجزیه تحلیل قرار گرفت. یافته ها: 1-نتایج نشان می دهد 8 هفته تمرین MIT (001/0 ≥ P)، HIT (001/0≥ P)، HIIT(001/0≥ P) باعث افزایش معنادار بیان TGF-β1در بطن چپ موش های نرویستا ر شد 2-نتایج تحقیق حاضر کاهش معنی دار بیان ژن VASH-1 بین 5 گروه پژوهش نشان می دهد(د(0001/0 (P<. نتیجه گیری: بنظرمیرسد تمرین منظم پتانسیل اثر گذاری در افزایش هایپرتروفی قلب با افزایش TGF-β1 کاهش VASH-1 در رت های نزاد دارد

شاخص‌های تعامل:   مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resources

بازدید 365

مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesدانلود 0 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesاستناد 0 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesمرجع 5
نشریه: 

سلامت جامعه

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1400
  • دوره: 

    15
  • شماره: 

    1
  • صفحات: 

    50-60
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    284
  • دانلود: 

    143
چکیده: 

مقدمه افتادن یا سقوط در جمعیت سالمندان عواقب خطرناک، شیوع بالا، تاثیرات بلندمدت و هزینه های قابل توجه دارد. هدف از انجام پژوهش حاضر، تعیین تاثیر تمرینات مقاومتی و آب درمانی بر تعادل و زمان واکنش سالمندان مبتلا به اختلال شناخت خفیف بود. مواد روش ها پژوهش حاضر، نیمه تجربی از نوع پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. از بین زنان مبتلا به اختلال شناخت خفیف مراجعه کننده به مراکز درمانی شهر کرمانشاه در بهار 1398، 30 نفر به صورت در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل جایگزین شدند (هر گروه 10 نفر). گروه های تجربی، 8 هفته (3 جلسه 40 دقیقه ای در هفته) تمرین انجام دادند. تعادل ایستا با چشمان باز و بسته از طریق آزمون شارپند رومبرگ و تعادل پویا توسط آزمون زمان برخاستن و رفتن قبل و بعد از دوره تمرین اندازه گیری شد. زمان واکنش ساده و انتخابی نیز اندازه گیری گردید. داده ها توسط آزمون های تحلیل کوواریانس و تی زوجی تجزیه وتحلیل شدند. یافته ها اختلاف نمرات پیش آزمون و پس آزمون برای متغیرهای تعادل ایستا با چشمان باز، تعادل پویا و زمان واکنش ساده معنی دار نبود. تفاوت این نمرات برای آزمون های شارپند رومبرگ با چشم بسته + تعادل ایستا و ارزیابی زمان واکنش انتخابی معنی دار بود (05/0>p). در گروه های مداخله، نمرات پس آزمون و پیش آزمون (به جز تعادل پویا) اختلاف معنی داری داشت (05/0>p). تفاوت معنی داری از نظر اثربخشی روش های درمانی وجود نداشت. تیجه گیری با توجه به اثربخشی تمرینات مقاومتی و آب درمانی، این روش ها می توانند به عنوان درمان های کارآمد توسط فیزویوتراپ ها، جهت بهبود تعادل و زمان واکنش انتخابی سالمندان مبتلا به اختلال شناخت خفیف استفاده شوند.

شاخص‌های تعامل:   مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resources

بازدید 284

مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesدانلود 143 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesاستناد 0 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesمرجع 2
مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resources
نشریه: 

رفتار حرکتی

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    0
  • دوره: 

    4
  • شماره: 

    10
  • صفحات: 

    91-104
تعامل: 
  • استنادات: 

    1
  • بازدید: 

    938
  • دانلود: 

    346
چکیده: 

مطالعه حاضر به منظور مقایسه تاثیر تمرین در آب و تمرین در بیرون آب بر کنترل تعادل و راه رفتن مردان سالمند انجام شد. 40 مرد سالمند بالای 65 سال به صورت تصادفی به سه گروه تمرین در آب (13 نفر)، تمرین در بیرون آب (12 نفر) و کنترل (15 نفر) تقسیم شدند. دو گروه تمرینی به مدت شش هفته در تمرینات مشابه در دو محیط متفاوت شرکت کردند. تغییرات در تعادل و راه رفتن آزمودنی ها قبل و بعد از دوره تمرین، به وسیله آزمون های ستاره، شارپند رومبرگ و زمان بلند شدن و رفتن اندازه گیری شد. برای تجزیه و تحلیل آماری از تحلیل واریانس یک سویه و تحلیل واریانس مختلط استفاده شد. در ضمن تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS (نسخه 16) در سطح معنی داری 0.05 انجام شد. نتایج تغییرات معنی داری در تعادل و توانایی و استقلال راه رفتن گروه های تجربی نشان داد (p<0.05). با وجود این تفاوت معنی داری بین دو گروه تمرینی دیده نشد (p>0.05). همچنین تفاوت معنی داری بین نمرات پیش آزمون و پس آزمون گروه کنترل مشاهده نشد (p>0.05). بر اساس یافته های این پژوهش، احتمالا به کارگیری تمرینات در آب و بیرون آب می تواند عاملی تاثیرگذار در بهبود تعادل و توانایی و استقلال راه رفتن سالمندان باشد و تفاوتی در استفاده از آن ها وجود ندارد.

شاخص‌های تعامل:   مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resources

بازدید 938

مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesدانلود 346 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesاستناد 1 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesمرجع 7
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1398
  • دوره: 

    11
  • شماره: 

    3
  • صفحات: 

    247-262
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    605
  • دانلود: 

    230
چکیده: 

هدف از مطالعه حاضر، تعیین تاثیر دو شیوه تمرین هوازی بر تعادل ایستا و پویای زنان سالمند است. برای دستیابی به این هدف 36 زن سالمند 75-60 سال به صورت تصادفی در سه گروه قرار گرفتند: 1. گروه تمرین پیاده روی یا دویدن (12 نفر)، 2. گروه تمرین در آب (12 نفر)، 3. گروه کنترل (12 نفر). سپس دو گروه 1و2 به مدت 8 هفته و هفته ای سه جلسه در برنامه تمرینی پیاده روی (دویدن نرم) و تمرین در آب شرکت کردند. گروه کنترل در طول اجرای طرح، به فعالیت های روزمره خود می پرداختند و در فعالیت ورزشی خاصی شرکت نمی کردند. برای اندازه گیری تعادل ایستا و پویا از آزمون های شارپند رومبرگ و چوب موازنه استفاده شد. برای بررسی فرضیه های پژوهش و همچنین تعیین تفاوت بین گروه ها، از آزمون تحلیل کوواریانس (SPSS21) بهره گرفته شد. نتایج آزمون های آماری تفاوت معناداری را در نمرات پس آزمون مابین گروه های آزمایش و کنترل نشان داد (05/0P˂ ). همچنین نتایج نشان داد که گروه اول (پیاده روی و دویدن) در تعادل ایستا و پویا امتیازهای بیشتری نسبت به گروه دوم (تمرین در آب) کسب کرده است. از نتایج به دست آمده چنین برداشت می شود که هردو برنامه تمرینی به ویژه تمرین پیاده روی و دویدن نرم به منظور کاهش مشکلات این گروه از افراد مناسب است و مراکز مربوطه می توانند از آن به عنوان برنامه تمرینی استفاده کنند.

شاخص‌های تعامل:   مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resources

بازدید 605

مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesدانلود 230 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesاستناد 0 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesمرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1391
  • دوره: 

    19
  • شماره: 

    97
  • صفحات: 

    46-54
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    1817
  • دانلود: 

    441
چکیده: 

مقدمه و هدف: هدف از تحقیق حاضر مقایسه تاثیر نوع تمرین (بدنی، ذهنی و ترکیبی) بر تعادل ایستا و پویای سالمندان زن 60 تا 75 سال بدون سابقه زمین خوردن بود.مواد و روش ها: نمونه آماری این تحقیق را 45 نفر از سالمندان زن بدون سابقه زمین خوردن با دامنه سنی 60 تا 75 سال تشکیل دادند که به صورت تصادفی به سه گروه آزمایشی تقسیم شدند. در این تحقیق برای اندازه گیری تعادل ایستای سالمندان زن از آزمون شارپند رومبرگ (با چشمان باز و بسته) و برای اندازه گیری تعادل پویا از آزمون زمان برخاستن و راه رفتن استفاده شد. در مرحله پیش آزمون میانگین سه بار اجرای آزمون های تعادل ایستا و پویا برای تمامی آزمودنی ها ثبت شد. سپس تمامی آزمودنی ها به مدت 6 جلسه بر اساس پروتکل های تعیین شده تمرین و در پس آزمون که مشابه با مرحله پیش آزمون بود، شرکت کردند. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون تحلیل واریانس یک راهه (ANOVA) و آزمون تعقیبی بونفرونی در سطح (P<0.05) استفاده شد.یافته ها: یافته های تحقیق نشان داد که بین عملکرد گروه ها در هر دو نوع تعادل ایستا (با چشمان باز و بسته) و تعادل پویا در مرحله پس آزمون تفاوتی معنی دار وجود دارد. آزمون تعقیبی بونفرونی نیز نشان داد بین عملکرد گروه ترکیبی (تمرین ذهنی - بدنی) با دو گروه دیگر تفاوتی معنی دار وجود دارد (P<0.05) و گروه تمرین ترکیبی (تمرین ذهنی - بدنی) نسبت به دو گروه دیگر در هر سه نوع آزمون تعادل عملکرد بهتری داشتند؛ همچنین عملکرد گروه تمرین بدنی نیز بهتر از گروه تمرین ذهنی بود (P<0.05).نتیجه گیری: با توجه به یافته های تحقیق حاضر می توان نتیجه گیری کرد که برای بهبود تعادل ایستا و پویا در سالمندان زن، از این روش تمرینی می توان استفاده کرد.

شاخص‌های تعامل:   مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resources

بازدید 1817

مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesدانلود 441 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesاستناد 0 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesمرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1396
  • دوره: 

    12
  • شماره: 

    2
  • صفحات: 

    180-190
تعامل: 
  • استنادات: 

    2
  • بازدید: 

    3121
  • دانلود: 

    1079
چکیده: 

اهداف: سالمندان در معرض اختلالاتی در حفظ تعادل هستند که منجر به افتادن و آسیب دیدگی آن ها می شود. مطالعه حاضر تاثیر تمرین های آمادگی جسمانی، تمرین ذهنی و تمرین ذهن آگاهی را بر بهبود تعادل ایستا و پویا در زنان سالمند بررسی کرده است.مواد و روش ها: شرکت کنندگان شامل 60 زن 60 تا 75 سال بودند که به صورت تصادفی در چهار گروه (سه گروه تجربی تمرین ذهنی، ذهن آگاهی، آمادگی جسمانی و یک گروه کنترل) (هر گروه 15 نفر) قرار گرفتند. برای اندازه گیری تعادل پویا و ایستا از آزمون های تعادل برگ و شارپند رومبرگ استفاده شد. گروه های تجربی به مدت هشت هفته (هفته ای سه جلسه 75 دقیقه ای) در تمرین های آمادگی جسمانی و تمرین ذهنی و ذهن آگاهی شرکت کردند. سپس پس آزمون و پس از گذشت هشت هفته، آزمون پیگیری گرفته شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون تحلیل واریانس برای اندازه های مکرر و تحلیل واریانس یک طرفه در سطح معنی داری 0.05 استفاده شد.یافته ها: در پس آزمون نمره های تعادل (ایستا و پویا) بین گروه های تمرین ذهن آگاهی و تمرین ذهنی اختلاف معنی داری وجود نداشت (P>0.05)، ولی تاثیر تمرین ها در گروه تمرین ذهن آگاهی و گروه تمرین ذهنی در مقایسه با گروه های تمرین آمادگی جسمانی و کنترل، مثبت و معنی دار بود (P<0.001). همچنین تاثیر تمرین های گروه آمادگی جسمانی نیز نسبت به گروه کنترل مثبت و معنی دار بود (P<0.001). در آزمون پیگیری نمره های تعادل (ایستا و پویا) بین گروه های تمرین ذهن آگاهی و تمرین ذهنی اختلاف معنی داری وجود نداشت (P>0.05). همچنین بین گروه های تمرین آمادگی جسمانی و کنترل نیز اختلاف معنی داری وجود نداشت (P>0.05). تاثیر تمرین ها در گروه تمرین ذهن آگاهی و گروه تمرین ذهنی در مقایسه با گروه های تمرین آمادگی جسمانی و کنترل، مثبت و معنی دار بود (P<0.001).نتیجه گیری: نتایج نشان داد تمرین های آمادگی جسمانی، تمرین ذهن آگاهی و تمرین ذهنی در بهبود تعادل (ایستا و پویا) زنان سالمند موثر است. با این حال همراهی تمرین های شناختی (تمرین ذهنی و تمرین ذهن آگاهی) با تمرین های حرکتی (تمرین های آمادگی جسمانی) موجب ایجاد تاثیر ماندگار می شود. بنابراین توصیه می شود از تمرین های آمادگی جسمانی به همراه تمرین های شناختی در بهبود تعادل (ایستا و پویا) سالمندان استفاده شود.

شاخص‌های تعامل:   مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resources

بازدید 3121

مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesدانلود 1079 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesاستناد 2 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesمرجع 11
litScript
telegram sharing button
whatsapp sharing button
linkedin sharing button
twitter sharing button
email sharing button
email sharing button
email sharing button
sharethis sharing button